Γιάννης Κουτσοχέρας

Καπνόν αποθρώσκοντα

Γιάννης Κουτσοχέρας

Γαλάζια καταχνιά απ’ το σπίτι μου

Το πατρικό μου Αποσπερίτη μου

Θυμάσαι τα στρωτά αγκωνάρια

Και τη καρδιά του από πουρνάρια;

Χιλιόχρονοι άγριοι κέδροι γύρω του

Και το πευκό-δασος που έδινε το μύρο του

Κάτω ε-ξεχύνονταν ο κάμπος

Ως της θάλασσας το θάμπος…

Κι ως το γλυκοφιλούσες άστρο μου

Μαλαματένιο ήταν το κάστρο μου

Και με της πούλιας τα’ αχνοκέρια

Στα γλυκο-θύμητα νυχτέρια

Της μάνας μου ε-κυλούσαν ώρες

Προίκες γνέθοντας στις κόρες

Και κλώθοντάς μας παραμύθια

Κι ω πως φλογό-τρεμαν τα στήθια

Ως μας μολόγα πως δεν πάτησε

Τούρκος στο μέρος μας που κράτησε

Ψηλό-κορφη τη λευτεριά του

Καθώς τα’ ακλάδευτα κλαριά του…

Μα τώρα οι Γερμανοί το σπίτι μου

Της ροδ-αυγής μου το φεγγίτη μου

Κατά-καψαν καλό μου αστέρι

Και μοσκο-βόλαγε τα’ αγέρι

Καθώς μου λεν

απ’ τα δοκάρια του τα κέδρινα

Και τα’ γκωνάρια του σωριάστηκαν παλικάρια

Και πάει η ψυχή του η πουρναρίσια

Στα γαλαζόλευκα τα μέρη

Και ω τον καπνό ψυχή που βγαίνει

Απ’ τη καρδιά του τη λιωμένη

Να 'βλεπα και να ρουφούσα τα’ άρωμα

Κέδρου και πουρναριού ζευγάρωμα

Και εντός μου να μπει το άγιο σπίτι

Το πατρικό μου καλέ μου Αποσπερίτη

Γιάννης Κουτσοχέρας

Τιμή σε σένα Γιάννη Κουτσοχέρα

Χρωστά η Ελλάδα πέρα ως πέρα…

Γιάννη με την χρυσή σου χείρα

Έβαλες την Ζήρια στην ιστορία

Για να την ενθυμούνται οι σκέπτες

Και να δακρύζουν οι καθρέπτες (δέκτες)

Σαν βλέπουνε τη μαστοριά

Οι μαθητές σου στα σκολειά!

Γιάννη της Ζήριας τα παιδιά

Πάντα θα σ’ αγαπούνε

Και παντοτινά θα κατοικούνε

Μες στο δικό σου το σκολειό

Πιο κάτω από το σπίτι σου της ιστορίας το παντοτινό…

Αποσπερίτη της Ελλάδας κρυφό,

Που φέγγει κάθε λεύτερο μυαλό

Χρήστος Ρουμελιώτης Ζήρια 26/10/05

Πάντα να πολεμάς και ν' αντιστέκεσαι,

κι ας μένεις μόνος.

Μονάχος έρημος γαλήνιος

να πολεμάς για το καλό του Ανθρώπου.

Και στους πολλούς και στους λίγους, ν' αντιστέκεσαι

κρατώντας την ψυχή σου φλεγόμενη βάτο

για φως, πάντα για φως, για το καλό του Ανθρώπου.

Να πολεμάς με το γνωστό και το άγνωστο,

με την κακή και την καλή τη μοίρα.

και με τους άπονους θεούς

και τους απάνθρωπους ανθρώπους.

Πάντα να πολεμάς και ν' αντιστέκεσαι.

Κι όλο για το καλό - το φως του Ανθρώπου

Γιάννης Κουτσοχέρας

Τιμή στον Γιάννη Κουτσοχέρα.

Ο Δήμαρχος Ερινεού καλεί την Κυριακή 19 Μαΐου 2002 και ώρα 11:00 π.μ. στην πάνδημο συγκέντρωση στο Δημοτικό Σχολείο Ζήριας, το οποίο μετονομάζεται σε ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΖΗΡΙΑΣ «Γιάννης Κουτσοχέρας» , τιμώντας τον ποιητή, διανοητή και άνθρωπο που διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα σε αυτό το σχολείο και θα γίνουν αποκαλυπτήρια της προτομής του.

Ο Γιάννης Κουτσοχέρας διακρίθηκε για την μεγάλη ποίηση που μας κληροδότησε, για το ήθος του και την πανανθρώπινη αγαθοποιό δράση του.

Βαθυστόχαστος διανοητής πορεύθηκε ενεργά τον πολυτάραχο 20ο αιώνα και γονιμοποίησε με τόλμη και ιδεολογική πνοή ό,τι άγγιξε στο διάβα του. www.filofimos.gr

Ο ξεπεσμένος Δερβίσης Παπαδιαμάντης

 Ο ξεπεσμένος Δερβίσης Παπαδιαμάντης

Στου δρόμου την άκρη

Στης ζωής τη μέση

Στων φαναριών το φως

Στων αυτό-κινήτων το μπρος

«Κοιτάζω σαστισμένος

Ποιος φακός δίνει σημασία

Για του καρβελιού σου την α-αγωνία»;

………………………………………………….

Είπα να φύγω

Θα ξαναγυρίσω όμως

Ένα βράδυ στη στοά του βιβλίου

Ή Στα φανάρια του δρόμου

Δεν έχει σημασία

Εγώ ή αυτός

Με το άκουσμα του Νάϊ

Για να κατά-κάτσει η αιθάλη

Που παρά την θέλησή μου

Εισχωρεί εις την ψυχήν μου

Ευτυχώς

Η α-γωνία είναι δίφυλλη

Διαλέγεις και παίρνεις

Η τη μέσα πλευρά που σε προστατεύει

Ή σε στριμώχνει όπως το πάρεις

Ή την έξω μεριά όπου επιλέγεις

Την μία ή την άλλη κατεύθυνση!

Η το χάος πίσω από την αιχμή της !

Θα εκτεθώ στον εαυτό μου αν δεν φύγω!

Διαλέγω στη τύχη μια χρονική α-γωνία

Καλώ τις νότες του Νάϊ να με συνοδεύσουν

Το θυμίαμά τους κυριεύει την ατμόσφαιρα

Τα ώτα μαγεύονται

Τα επίθετα και οι μετοχές ξε-χύνονται

Πλημμυρίζουν στα τύμπανα.

«ήμερον, ταπεινόν, πράον, φιλάνθρωπον»

Είπα να φύγω

Θα ξαναγυρίσω όμως

Ένα μεσημέρι στις δώδεκα και δεκαεννέα

Στα φανάρια του δρόμου

Πουλώντας μαντηλάκια

Αθώο χαρτί

Απαλό σαν χάδι

Ικανό να απαλύνει το πόνο

Να ζήσει ακόμη και ένα ξεπεσμένο βεζίρη!

«ήμερον, ταπεινόν, πράον, φιλάνθρωπον

Γωνία ή Α-γωνία

Δεν έχει σημασία

Διαλέγεις και παίρνεις

Προτιμώ και τα δύο

Επίθετα και μετοχές

Έχουν γίνει ένα με τις νότες του Νάϊ

Ανεβαίνουν στον ουρανό

Για να αιωνο-ποιηθούν μαζί με τον Λούη

Παραμονές των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων

«Φωνή εκ βαθαίων ανεβαίνουσα

Ως ρύαξ, ως άχνη, ως ατμός

Ως θρήνος ως πάθος ως μελωδία

Ως αύρα νυχτερινή,

Πραεία, μειλιχία, άδολος,

Αρριχωμένη εις τας ριπάς,

χορδίζουσα το αχανές,

ικετεύουσα το άπειρον,

παιδική, άκκακος, ελισσομένη

φωνή παρθένου μοιρολογούσης,

μινύρισμα πτηνού χειμαζομένου,

λαχταρούντος την επάνοδο του έαρος…»

Είπα να φύγω

Θα ξαναγυρίσω όμως…

Δεν πήγα μακριά…

…………………………………………….

Κάποιος με ακολουθεί

Στην Αιγείρα

Στο φεγγάρι…………..

Το «ήμερον» και το «ταπεινόν»

το «πράον» και το «φιλάνθρωπον»

όπως θα έλεγε ο Παπαδιαμάντης!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 25/10/2005

Τρίτη, 25 Οκτωβρίου

8:41 πμ

Παρουσίαση 21/10/05 (20h00) στη Στοά του Βιβλίου του διηγήματος του Παπαδιαμάντη

Το διήγημα «Ο ξεπεσμένος Δερβίσης» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη έδωσε τη δημιουργική αφορμή στον εικαστικό Δημήτρη Μοράρο για μια έκδοση με 15 ζωγραφικά έργα του (εκδόσεις Μυγδονία). Πρόκειται για το δεύτερο πόνημά του που εντάσσεται στη σειρά «Εικαστική σπουδή στον Παπαδιαμάντη» και περιλαμβάνει επιπλέον, εκτός από τα έργα, έναν ψηφιακό δίσκο με αφήγηση του Θωμά Κοροβίνη και μουσική συνοδεία του Μάρκου Σκούλιου. Η επίσημη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει αύριο Παρασκευή (8.00 μ.μ.) στην αίθουσα της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (Στοά του Βιβλίου, Πεσμαζόγλου 5) με συντονιστή τον Σταύρο Ζουμπουλάκη και εισηγητή τον Στέλιο Παπαθανασίου.Ο Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλος γράφει στον επίλογο ότι το συγκεκριμένο αθηναϊκό διήγημα του Παπαδιαμάντη, «...δημοσιευμένο τον Ιανουάριο του 1896, χρονιάς των πρώτων Ολυμπιακών Αγώνων, δεν είναι, ακόμη και σήμερα, δυσανάγνωστο. Ωστόσο, θα έβγαινε κερδισμένος ο αναγνώστης αν διάβαζε μαζί με το διήγημα και το ιδιότυπο παπαδιαμαντικό δοκίμιο "Αι Αθήναι ως ανατολική πόλις", γραμμένο, όπως φαίνεται, κοντά κοντά με τον "Ξεπεσμένο Δερβίση" και δημοσιευμένο τον ίδιο χρόνο στο μεγάλο λεύκωμα "Η Ελλάς κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνας του 1896", που εξέδωσε ο Βλάσης Γαβριηλίδης».Στην παρουσίαση του βιβλίου θα συμμετέχουν επίσης ο Θ. Κοροβίνης και ο Μ. Σκούλιος, ενώ θα λειτουργεί έκθεση με τα πρωτότυπα έργα ακουαρέλας του Δημήτρη Μοράρου. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 20/10/2005

Λαμπίρι Αιγίου μυθοπλαστικά

Μικρό μυθο/πλαστικό (1)

Οι θεοί έκαναν ένα δώρο στοN Πέλοπα: Την Πελοπόννησο.

Ο Πέλοπας ζήτησε μια χάρη ακόμα: να του φτιάξουν και ένα βουνό ν’ ανεβαίνει για ν’ αγναντεύει το Κορινθιακό!

Και έτσι έγινε το Παναχαϊκό!

Η γυναίκα του Πέλοπα ικέτευσε τις θεές να κάνουν κάτι και γι’ αυτήν!

Έτσι εμφανίστηκε η Άνω Ζήρια μετά η Κάτω και τέλος το λουτροχώρι το Λαμπίρι

για τα μπάνια του βασιλικού ζεύγους … !!!

Μικρό μυθο!ποιητικό (2)

Η Σαπφώ στο δρόμο προς την εξορία της στη Σικελία περνώντας από τη Ζήρια με τις …κουμαριές είπε:

Αχ κουμαράκι μου γλυκό !

Πόσο όμορφα στολίζεις

τον Κορινθιακό !

Χαρά στις κόρες που κατοικούνε σε τούτο

το χωριό !

Το ζουμάκι σου ας πάρουνε και του έρωτα ας φτιάξουνε γλυκό – τρί-γλυκο πιοτό !

Και, κουμαράκι μου,

Μην ξεχάσεις να μου στείλεις λίγο, και γω να πιω

της εξορίας μου τον τόπο

να ξεχάσω το πικρό !

Μικρό οινο+μεθυστικό (3)

Ο Διόνυσος “ο γιος της Λήθης», λέει, μόλις είδε τούτο δω το αμπελοστάφυλο και τα’ αμπέλι του άρεσε πολύ και παρακάλεσε τους Ζηριώτες κάθε χρόνο στη γιορτή του κρασιού να τον καλούνε και να μεθάνε μαζί με ροδίτη-κο κρασί Γλέντι λοιπόν και χορός και καλό φαγητό στην ταβέρνα του Καραμπουλά ;

Μικρό περι(.)γραφικό (4)

Μια πλατεία μια εκκλησία

Ένα μουράγιο μια ιστορία

Μία βρύση ένα χωριό

Ένα αλέτρι ένα καπηλειό

Αμπέλια πεύκα και ελιές

Στης Ζήριας τις πλαγιές…

Μανόλιες κι άρχοντες

στις αυλές

Μικρό γαιδ-Tουριστικό (5)

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Δεν φτάνανε οι βοσκές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Βόδια κάνανε βουτιές

Και με 2 και 3 απλωτές

Στης Ναυπακτίας φτάναν τις ακτές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Του Κορινθιακού λίγα ήταν τα νερά

Κι ο Φοίνικας ακούραστος

κατέβαζε κι άλλα από ψηλά

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Μαύροι πεύκοι φυτρώσανε εχτές

Παρέα με κουτουπιές κ που-ρναριές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Οι βάρκες λιάζονται αραχτές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Τουρίστες από βόρειες ακτές

Σε καλυβούλες περνάνε φίνα διακοπές

Και καβάλα στα γαϊδούρια χαίρονται

Της Αιγιαλείας τις ομορφιές!!! Χα χα χα!

Χρ.Ρουμ.20/10/2005 10:03 πμ

Κυκλάμινο

Στου δάσους τη σιγαλιά

Κελαηδάν αμέτρητα πουλιά

Κυκλαμινάκια στη σειρά

Λένε τα δικά τους μυστικά

Πανύψηλα πεύκα από ψηλά

Τα παρατηρούνε σιωπηλά

Κι αυτά με τη μουσουδίτσα τους σκυφτά

Κοιτάν το χώμα σκεφτικά

Παρέα κάνουνε διό-διό εις την σκιά

Μόνα-χούλια τους μένουνε μερικά

Πουλάκια τους κάνουνε όμως συντροφιά

Με ήχους που ξέρουνε μόνο αυτά

Κυκλαμινάκια μέσ’ στο δάσος μοναχά

«Δάσος» νιώθουνε και αυτά

Πάνω σε μια πατάτα στριμωχτά

Χαίρονται του φθινοπώρου τη δροσιά

Κυκλαμινάκια μια σταλιά

Και άλλα λουλουδάκια τόσα δά

Αγάπη φυλάει η κυρά μες στη καρδιά

Και τα περιμένει και τα λαχταρά!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Λαμπίρι

2:25:55 μμ

Ψαθόπυργος

 

Ψαθόπυργος

Αγ, Κων/νος και Έλενα

Αγ. Γεώργιος και Αλέκα

Άγιοι Ανάργυροι και Ειρήνη

Άγιος Ευθύμιος και Εφη

(Αγ.)+ Σπυρίδων και Πηνελόπη

Βαρ-καλάς και Κούλα

Ναυτίλος και ANNY

Μαρία και Παναγιά

Στου Ψαθο-πύργου τα γαλανά νερά

Έχουμε όλα τα καλά:

Ο καθείς και η κάθε μια σιμά της

Εχει πρώτα απ’ όλα το όνομα (του) της!

Στου Ψαθο-πύργου τα ήρεμα νερά

Έχουμε όλα τα καλά:

Το βουνό αιώνια παρέα

Τα καλο-καίρια - παιδιά να παίζουνε ωραία!

Στου Ψαθο-πύργου τ’ απάνεμο - το λιμανάκι

Τα’ φεντικά μας περιμένουνε λίγο – αεράκι!

Τη πρύμνη μας να λικνίσει σαν ένα - καρυδάκι

Την αγάπη τους ν’ αρμενίσει τ’ όμορφο – βαρβάκι !

Στου Παν-αχαικού την πράσινη ποδιά

Απάγκιο βρήκαν βάρκες δεκα-εφτά!

Και σαν τις είδαν ζωγράφοι δεκα-τρείς

Λαλήσανε: «δεν θ’ αξίζαμε δεκάρες τρεις αν δεν ήσασταν εσείς»!

Έλα βαρκάρη πάρε με

Στο θαύμα μέσα βάλε με

Έλα ζωγράφε πάρε με

Στον καμβά σου βάλε με

Ελα βαρκάρη πάρε με

ΠάνΩ από το σκότος βάλε με

Ελα κοπέλα μου πάρε με

Στα ά-γραφ(τα)ά (καρδιά) σου μέσα βάλε με!

Μηχανάκι και κουπί

Σαρδέλα και σκουμπρί !

Αρμύρα και ρακί

Ά-χρηστοι νάναι (είναι) οι γιατροί!

Φουρτούνα στα ανοιχτά;

Μην μπάτε κόντρα στο βοριά !

Μουράγιο και πάνω τα κουπιά!

Να κάτσουν τα δεινά στα μαλακά !

Βαρκούλες δεμένες με σχοινιά

Στου χρόνου την απανεμιά

Περιμένουμε κι αυτές καρτερικά

Βάρκες να γεννούν με άσπρα μαλλιά!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Λαμπίρι, 19/10/05

Αφιερωμένο στη

Carole +Jean-Luc

Και στους βαρκάρηδες

Του Ψαθοπύργου

Βαρβάρα Κριτσιλίγκου, Κριτσιλίγκος, Μελίσσι Κορινθίας, Γιώργης Κριτσιλίγκος με φίλους

Βαρβάρα

Του φίλου μου η μάνα

Είναι και δική μου μάνα

Πεθαίνω μια, πεθαίνω διό

Και πάλι ξανα-ζώ

Πότε θα σε ξανα-δώ;

Του φίλου μου η μάνα

Είναι και δική μου μάνα

Απ’ το χωριό περνώ

Κι ήρθα να τη δω…

Νάμαι και πάλι τώρα δω…

Ξαπλωμένη ήσουνα

Και ξε-κουραζόσουνα…

Κόσμος πολύς λυπότανε

Που ξανα-βλεπότανε;

Και Συ γλυκό-φωνα τον-εκέρναγες…

Του φίλου μου η μάνα

Είναι και δική μου μάνα

Δύο φίλοι δύο μάνες

Μας πήρε ο ύπνος και πάλι μες στις γράνες

Μην αν-ησυχείτε μάνες…

Βαρβάρα Βαρβάρα Βαρβάρα

Μια «Κυρία» που τη λέγανε Κυριακή

Σου χτύπησε την πόρτα ένα πρωί

Και ένα άσπρο περιστέρι που το λέγανε «ζωή»

Μπήκε κ’ αυτό μαζί …

Βαρβάρα: του αδελφού μου η μάνα

Η δική μου μάνα

Του γείτονα η μάνα

Του χωριού η μάνα

Βαρβάρα! Καλή ζωή να-έχεις!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2005 10:44:21 πμ

Οι Κοραίοι Ψαθόπυργος Αιγίου

ΟΙ ΚΟΡΡΑΙΟΙ -Γιώργης ΚΟΡ-ΡΑΣ :

Τα δίχτυα με αγάπη ξε-ψαρίζει

ο καλός ψαράς!

Σωτήρης ΚΟΡ-ΡΑΣ :

«Έχει ο θεός» λέει κάθε μέρα ο σοφός ψαράς!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Κράτα γερά τη λαγουδέρα

Σήμερα θα πάμε ως την Ακράτα πέρα

Σκλεπούδες και σκορπίνες

Μπακαλάους να ψαρέψουμε και

ωραίες πείνες !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Μπαρμπούνια και σαργοί

Σαλεύουν όλη νύχτα, χωρίς υπομονή

Στα δίχτυα μας να εμπλακούνε

Και νόστιμη τροφή

στο τηγάνι να γενούνε !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Τούτο το «χωράφι» δεν είναι κανενός

Μεγάλος είναι ο θεός

Κι άνθρωπος πολύ μικρός

Ένα αγκίστρι είναι όλο κι όλο μου το βιός !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Ο Αϊ- Γιώργης φύλακας και οδηγός

Ο μαΐστρος προσοχή πολύ κακός

Τον κίνδυνο και οι διό τον αψηφούμε

Αν γερή ψαριά θέλουμε να βρούμε!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Παραγάδια και απόχες

Μεσίνες και γουβάδες

Ψαροκασέλες και σαρδέλες

Είναι της ζωής μας οι «κορδέλες»!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Βάλε στο φουλ τη μηχανή

Στο πέλαγος γρήγορα να βγούμε

Απόκρεω σήμερα, το ψάρι το τιμούνε

Και σε καλή τιμή οι φτωχοί ας το βρούνε!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Κύμα είναι η ζωή και γρήγορα περνάει

Μην αφήσεις άνεμο όπου θέλει να τη πάει

Κράτα καλά τη γέκια

Και μην φοβάσαι αστροπελέκια!

Στου Ψαθοπύργου εκεί το λιμανάκι

Οι Κορραίοι δουλεύανε με πολύ μεράκι

Και ο ήλιος από πάνω έλουζε δωρεάν το καϊκάκι

Που ξεκουραζότανε μέσ’ στο καταγάλανο

του Ψαθοπύργου το λιμανάκι!

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αφιερωμένο στους αδελφούς

Γιώργη και Σωτήρη ΚΟΡΡΑ

Λαμπίρι 12/10/2005 10:17 πμ

(Φωτο:26/09/05 12h00)

Ακρόπολη εκδρομή από Αίγιο

Εκδρομή στην Ακρόπολη! 

(Λαμπίρι – Αθήνα – Λαμπίρι 29-9-05)

Πρόσωπα ανέκφραστα, νυσταγμένα, οι ρόδες άπληστες καταπίνουν τα χιλιόμετρα. Τα απλόχωρα παράθυρα επιτρέπουν στη ματιά να γλιστρήσει πάνω από τα ήρεμα νερά του Κορινθιακού, να φτάσει απέναντι, να παρακάμψει το άγριο σύννεφο να σμίξει με τη γλυκιά προσδοκία και να φτάσει πριν από το σώμα στην Ακρόπολη! Τελικός προορισμός: H προσέγγιση της «αιωνιότητας». Το πέρασμα από το κατώφλι του χρόνου στο χώρο της μεταμόρφωσης του αδύνατου σε δυνατό! Αλλά ας μη βιαστούμε. «Πετάμε» λίγα μέτρα πάνω από το Αίγιο όχι μακριά από τη Πτέρη. Έναν άλλο πόθο! Δεν πρέπει να χάσουμε το λεμονόδασος ούτε τις κόκκινες σκέπες των σπιτιών της Αιγιαλείας! Ο φωτοδότης τάχει βάλλει με το σύννεφο που βρέθηκε μπροστά του και στερεί στους ρομαντικούς μια καθώς πρέπει ανατολή! Τελικά οι τελευταίοι δεν θα απογοητευτούν! Η Ακράτα, το Δερβένι, το Ξυλόκαστρο απολαμβάνουν ένα ακόμη φωτο-κρυφτούλι. Στα γύρω χωριά πάνω στις πλαγιές οι εραστές της νύχτας ξεφεύγουν με κόπο από τις γυναικο-φωλιές τους. Στις κορυφογραμμές σμίγουν τα βλέμματά μας. Ο Αίολος μέσα σε μια βάρκα εξομολογείται τον ερωτά του στη θάλασσα και ζωγραφίζει καρδούλες. Τα ψάρια μάλλον ζηλεύουν… Τα κυπαρίσσια στη ξηρά διεγείρουν με το μυτάκι τους τον ουρανό. Τους υπόσχεται χειμώνα και μόνιμη δροσούλα. Σε αντάλλαγμα θα χαρίσουν κι’ άλλο από το άρωμά τους στο ροδίτη ! Τι ευτυχία! Οι γειτονιές των ακίνητων κυπαρισσιών όλο και πληθαίνουν! Τα καμπαναριά δεν έχουν λόγο να τα ξυπνήσουν σήμερα νωρίς. Η άχνα των βουνών μένει όλο και πίσω και πίσω. Το ένα αντικαθιστά γρήγορα το άλλο. Σε λίγο διακρίνεται ο Ακροκόρινθος!

Ο ΑκροΚόρινθος

Με δέσανε με την ιστορία

Καλλιτέχνες, στρατηγοί φίλοι και εχθροί

Φρουρός του Πέλοπος αιώνιος στη γη

Πνίγηκα κάποτε μέσα στην χλιδή

Σώθηκα χάρις στο Θεμιστοκλή

άκουσα του Παύλου τη προσευχή

Ράγισα σαν είδα τον Κολοκοτρώνη φυλακή!

Χαίρε ώ χαίρε ελεύθερη πατρίς!

Ο Ιερός βράχος της Κορινθίας βουβαίνει. Το μεγάλο αυλάκι τεχνικό θαύμα παρόμοιο με εκείνα της Αιγύπτου, απραγματοποίητο όνειρο του Νέρωνα, υγρό σύνορο βορά και νότου περιμένει ανυπόμονα να φωτογραφηθεί…

Το Κανάλι

«Ενώνω τον Κορινθιακό με το Σαρωνικό

Ασταμάτητα περνούν κάθε μέρα τα μπατό (καράβια)

Τα παιδάκια με κοιτάζουν με το στόμα ανοιχτό

Σε σμήνη τουριστών προκαλώ το θαυμασμό»!

Ξαφνικά η θάλασσα αλλάζει πλευρό και περνά στα νότα της Αίθρας του Ευπαλίνου και των Γερανείων! Κερδίζει αμέσως τα βλέμματα των ταξιδιωτών που προσπαθούν μάταια να φθάσουν πρώτα στην Ακρόπολη! Του κάκου. Το πνεύμα είναι ήδη εκεί και τα λέει με το όνειρο κάτω από το πορφυρό σεπτεμβριάτικο ήλιο! Η υπομονή πιάνει τα άκρα καθώς το εμπορικό κομμάτι της Αθήνας μπαίνει πρώτο στην κάμερα των οφθαλμών! Ευτυχώς ακολουθεί το Πανεπιστήμιο η Βιβλιοθήκη το Παναθηναϊκό στάδιο και επί τέλους ο Ιερός Βράχος! Οι Καρυάτιδες ντυμένες με τα καλά τους έχουν έλθει στην Αθήνα να χορέψουν και πάλι προς τιμήν του Βασιλιά! Ποζάρουν αφιλοκερδώς στους λάτρεις του ωραίου! Η Μελίνα μια τέτοια μέρα δεν θα το συζητούσε καθόλου! Θα παράταγε σύξυλους τους πάντες για ν’ άρθει να τους κάνει παρέα! Θα τις καλούσε θα τις κέρναγε κρασί και θα χορεύανε μαζί !

Αθάνατη Ελλάδα ! Δεν σε χορταίνω !

Αθάνατη Μελίνα ! Δεν σε ξεχνώ !

Ο Ερεχθεύς, η Αθηνά, Ο Ποσειδών, ο Περικλής ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης είναι όλοι εκεί αναμεμειγμένοι με τους εκατοντάδες εκστασιασμένους επισκέπτες. Απολαμβάνουν την δημοσιότητα στην τηλεόραση του πολιτισμού. Η εκφωνήτρια (ξεναγός) Μελίνα δένει αδιάρρηκτα με «τιτάνιο» το παρελθόν με το παρών… Ο ιερός βράχος σμιλεύεται αγόγγυστα από τα βήματα των επισκεπτών του….

Χρήστος Ρουμελιώτης Λαμπίρι 10/10/2005 10:58 μμ «Τα εγκαίνια της Διώρυγος της Κορίνθου» του Κωνσταντίνου Βολανάκη

Achaia Med κλείσιμο σαιζόν 2005

Φίλοι μου παραθεριστές

Achaia Med κλείσιμο σαιζόν 2005

Κοιλαράδες και κυρίες περι-μετρικές

Δίχως ντομάτες γεμιστές

Κολοκύθια μελιτζάνες τηγανιτές

Και κανένα ποτηράκι από του Δάβαρη το κρασάκι

Καλαμαράκια σουτζουκάκια

Τζατζίκι και γιαπράκια

Τζάμπα θα ήσαν ΑΙ διακοπές

Στις μεντ-ο-γιαλιές με τις βαλανιδιές !

Αλόρ διακο-πούχοι είστε πραγματικά προνομιούχοι

Γιατί πέσατε σε καλό μαγαζί

Με ποικιλία και φαντασία πολύ !

Μαγείρια μπριζόλες και ταψιά

Λαντζέρες μαρμίτες και μπαχαρικά

Ζαχ-Πλάστες φρατζόλες και γλυκά

Μπρος όλοι στην υπηρεσία του Αρχι-μουσακά

Και μαζί με τα σουβλάκια τα μυτερά

Γεμίστε αργά του γάλου την κοιλιά

Προσέχτε αφήστε όμως και μια μικρή γωνιά!

Να βάλει και από κανά εσπρεσσάκι μια γουλιά!

Alors Φίλοι μου παραθεριστές

Δεχτείτε και τις δικές μου τις ευχές

Κάθε καλυβο-μέρα να γίνεται όμορφο χτές

Με γειά ο μπρασελές!

Μπονζούρ-καλημέρα και γώ μια μέρα θε να σας πώ

Σαν θα περάσω με τη Ελένη από την Μπορντώ !

Μέχρι τότε Aurevoir merci – ευχαριστώ

Φίλοι μου παραθεριστές

Θέλω να σας πω μερικές ευχές

Εντυπώσεις πιστεύω να σας έχω αφήσει καλές

Μαζί με τις κόρες μου τις χαμογελαστές

Χαμόγελα σκορπίσαμε πολλά

Τραπέζια αφήναμε πάντα καθαρά

Bonjour bonsoir bon apetit

Ολο τον Αύγουστο χωρίς διακοπή

Φάτε μάτια ψάρια αβλεπί

Όλα είναι μπιεν σερβι

Ποτέ δεν είπαμε νονονό

Σε κανένα μεγάλο ή μικρό

Φαΐ και γλυκό το πιάτο γεμιστό

Ω τι παράξενο κι αυτό

Που το βάζουν επί τέλους τόσο gateau

Είμαστε πάντα φιλικές

Καθαρές και στη μόδα in εκατό φορές

Καταργήσαμε τις φούστες τις στενές

Pan - talon και t-shirt φορέσαμε souvent corseς

Δεν θα λέγαμε όχι αν, είμασταν του Φασιανού ζωγραφιστές

Ξέρουμε και λίγες λεξούλες γαλλικές

Η Ζωή βέβαια θα μας μάθει πιο πολλές

Για να πάμε διακοπές στο Παρίσι τις γιορτές !

Είμαστε όλες πολύ πολύ εργατικές

Κουραστήκαμε δεν το συζητάμε.

Ούτε στιγμή δεν μείναμε αραχτές!

Πάνω κάτω το καρότσι στις βραγιές

Κάντε κάτι αφεντικό θέλουμε και βοηθό

Έχουμε άντρα και παιδιά, κατσίκες και αρραβωνιαστικό !

Όμως είμαστε και πολύ προσεχτικές

Μια φορά μόνο σπάσαμε πιάτα τρεις ντάνες τσουπωτές !

Φίλοι μου παραθεριστές:

Από συν-οικίες γαλλικές

Καλωσορίσατε στις καλύβες τις σαλωμα-τικές

Ζουζουνάκια μερμηγκάκια φιδάκια ποντικάκια

Θα’ ρθουνε να σας κάνουνε παρέα

Και θα τα περνάτε ωραία

Εμείς από κοντά με σκούπα φαράσι και κουβά

Αλλάζουμε τις πετσέτες τα σεντόνια τακτικά

Αχ βρε Ναπολέοντα μουρντάρη

Καλά κρατάω το κοντάρι;

Αχ Κυρ-Χρίστο Διευθυντή

Δώσε μου μία συνταγή

Η ευτυχία είναι ακριβή;

Δώσε μου πάλι τη δραχμή

Μου την εξαφάνησε το ερώ

Και την έκανε όνειρο απατηλό!

Συνταγή για την Ευτυχία:

Ευτυχία είναι μια Στιγμή

Που έρχεται μια φορά εις την ζωή

Εκεί που δεν την περιμένεις

Νάτη Νάτη στη Στροφή

Πλησιάζει πλησιάζει φαίνεται λίγο στην αρχή θολή

Έσω έτοιμος έτοιμη Προσοχή !

Δώσε της γρήγορα γένος και μορφή !

Όπια κι αν είναι αυτή !

Επένδυσέ τη/νε με λόγο και γραφή όνειρα και προκοπή !

Αρχισε να τρέχεις! Ρίξε και καμιά ματιά πίσω σου.

Σε ακολουθεί;

Ναι Ναι σε θέλει μα, Πώ Πώ τρέχει πιο πολύ !

Πάει να σε προσπεράσει !

Τρέξε τρέξε και Σύ πιο γρήγορα γρήγορα πηγαίνετε μαζί !

Και μην ξεχνάς να βάζεις πάντα στις λέξεις και λίγο μουσική!

Για να μην σε βαρεθεί !

Να ζήσετε ! Νίκος και Παγώνα

Στων Καμαρών τα μονοπάτια

Νίκος αγάπησε ...Καμάρας μάτια

Αχ Παγώνα μου γλυκιά

Στου Σωτήρα την Αυλή

Είκοσι δύο Οχτώβρη έλα με βήμα ταχύ

Να χορέψουμε του Ησαΐα το χορό

Να χαρεί όλο το χωριό

Ο κόσμος κ’ οι καμάρες το λαμπίρι

Και από το Αίγιο ως το ακρωτήρι...!

Φίλοι μου συν-δετημόνες (σε μία άτυχη μου στιγμή)

Λουλούδια και ηχεία

Ρεβ και «αξέχαστη» ευτυχία

Θα γεμίσω τούτο το μαγαζί

(εκεί κάτω στην ακτή)

Να γλεντήσει η νύφη από το βράδυ ως το πρωί

Δεν θα της κοστίσει και πολύ…

Kαι γενναίεεες εκπτώσεις κάνω

Και φεσάκι άμα λάχει στο μαγαζάκι βάνω !

Και ντέυ γιουζ το παρα-κάνω !

Διαθέτω μαγείρισα τσαχ-πείνα

Και μία σερβιτόρα τσαντίλα ή dίνα

Για extras έχω Παν-(α)τελή !

Kινητό στην Αλβανία δεν λειτουργεί !

Ξεχάστε με δεν χρειάζομαι εκεί !

Εγώ και με άλλα πιο σοβαρά ασχολούμαι επαγγέλματα

Ρουφ/ολογικά και λογιστικά μπερδέματα

Αλλά και ή και κομμωτηριακά επιτεύγματα !

Κι αν με χρειαστείτε !

Μ’ ένα παπάκι με σκασμένο λάστιχο ελάτε να με βρείτε !

Θάμε πίσω από τις μπουκα-μ-βίλιες

Ή στο μηχαν-ουργείο με τις πολλές τις κάτσε-βίδες !

Χρήστος Ρουμελιώτης – Τυχών συνειρμοί δεν ισχύουν !

Λαμπίρι Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2005 12:02 πμ

Γιώργος Ζωγράφος Αντίο

Γιώργος Ζωγράφος Αντίο

«Άκρη δεν έχει ο ουρανός

αρχή δεν έχει η δύση

Τέλος δεν έχει ο καημός

το χαμογέλιο θλίψη...»

ΑΝΤΙΟ

Αντίο, φίλε Ζωγράφε,

Αντίο, φίλε του κενού της ψυχής μου

Ζωγράφε των λόγων της ύπαρξής μου

Αντίο, φίλε του πόνου της καρδιάς μου

Ζωγράφε της μνήμης του αιώνα

Αντίο, φίλε του βωβού πλήθους του αγώνα

Αντίο, φίλε της αγέραστης επ-ανάστασης

Ζωγράφε του σπινθήρα της μεθ-ανάστασης

Αντίο, φίλε των δημιουργών και των συμβόλων !

Αντίο, φίλε των αξιών και των νε-ο-νείρων !

Αντίο, φίλε του δια-λυμένου σκότους !

Αντίο, φίλε του έγ-χορδου φωνο-φωτός !

Η ακίδα ψάχνει τη φωνή σου

……………………………………….

Ο Γιώργος και ο Οδυσσέας

Ο Γιάννης και ο Κώστας

Ο Τάσος και ο Μιχάλης

Ο Μανόλης ο Νίκος, ο Δημήτρης

Ο Γρηγόρης ο Μανώλης ο Σωτήρης …. (*)

…………………………………………

Θα είναι για πάντα μαζί σου

Για να στοιχί-ζουν(**) με αλήθειες τη φωνο-χορδή σου….

Χρίστος Ρουμελιώτης

Λαμπίρι Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2005

Σημ.

(**) = Στοιχί-ζω = παρέχω στίχους σε μουσικούς

(*)= Γιώργος Σεφέρης,

Οδυσσέας Ελύτης,

Γιάννης Ρίτσος,

Κώστας Βάρναλης,

Τάσος Λειβαδίτης, Μιχάλης Κατσαρός,

Μανόλης Αναγνωστάκης,

Νίκος Γκάτσος,

Δημήτρης Χριστοδούλου

Γρηγόρης Λαμπράκης,

Μανώλης Γλέζος,

Σωτήρης Πέτρουλας...

(Υλικά και φωτό Ελευθεροτυπίας 16/8/05)