Καίτη Λούλα Ελένη Ρίτα Νίτσα Σωτηρία

Καίτη Λούλα Ελένη Ρίτα Νίτσα Σωτηρία

Τέσσερα κορίτσια όλο υγεία

Η Ελένη η Λούλα η Καίτη και η Σωτηρία

Με κουλτούρα πλήρη και σοφία

Λίγο πριν το δύο χιλιάδες τρία

Στη βαλίτσα τους έβαλανε …ιστία

Και άραξαν στο Πόρτο Ερέτρια με μεγάλη μαεστρία!

Αχ Λουλίτσα μερακλού με λαχτάρα σε προσμένει το Γκραν Μπλού!

Με τις κρεβατοκαμάρες τις …ση θρού

Αχ Ρίτα μου χαδιάρα που θα πάει;

Θάρθει παλικάρι νύχτα με φεγγάρι

Να σου τραγουδήσει: «Αστα τα μaλάκια σου ωραία χτενισμένα…»

Αχ Ωραία μου Ελένη από το πένθος προσωρινά σκλαβωμένη!

Δεν πειράζει. Χριστούγεννα παραμονή ας καεί το μαγαζί!

Τι τα θες έτσι είναι η ζωή γέλιο κλάμα και ουίσκι πάνε μαζί!

Και συ Καίτη το ξέρω πως είσαι κόρη σοβαρή

Και δεν θα σε μπλέξω και πολύ με την ιστορία αυτή

Γκράν Μπλού: Χριστούγεννα Δύο χιλιάδες δυό

Η Ρίτα με τακουνάκι λικνιστό

Η Καίτη με φουλάρι στο λαιμό

Και η Λούλα με την Νίτσα

Ταγέρ σικ και ρόμπα με χρυσή καρφίτσα!

Ολη μέρα όλη νύχτα κέφι φαγητό τραγούδι και χορό

Λικέρ μελομακάρονο κουραμπιέ και σιροπιαστό!

Αχ Ρίτα μου Ξέχασα το καρδιοτονωτικό!

Βρε λες το μαγαζί να διαθέτει ακόμα και απ’ αυτό;

Και τα Χριστούγεννα περνούσαν μια χαρά

Χωρίς ήλιο αλλά με μπόλικη φρεσκάδα και δροσιά

Και μέσα από το τζάμι το θολό

Οι κόρες πλάθαν όνειρα για ένα καλοκαίρι από το παρελθόν…

Πώς να το αναστήσουνε και να το ξαναζήσουνε αλλά με ένα άλλο μυαλό!

Δίπλα τώρα στον γλυκοφίλητο Ευβοϊκό…

Χρήστος Ρουμελιώτης

Πέμπτη, 26 Δεκεμβρίου 2002 9:11:58 πμ

Τίρυνθα

Τίρυνθα

“To δε τείχος, ο δη μόνο των ερειπίων

λείπεται κυκλώπων έστιν έργον

πεποίηται δι’ αργών λίθων

μέγεθος έχων έκαστος λίθος

ως απ’ αυτών μηδ’ αν αρχήν κινηθήναι

τον μακρότατον υπό ζεύγους ημιόνων»

Παυσανίας

(Φανταστική συζήτηση)

Για πες μας Προίτε λίγο Ιστορία

Είναι αλήθεια ότι αυτές οι πέτρες ήσαν κάποτε Κυκλώπων κατοικία;

Εσύ είσαι ο πρώτος του Λόφου κατοικιτής

Και πολλά ίσως έχεις να μας διηγηθείς.

Άκουσε φίλε μου του αρχαίου κόσμου θαυμαστή

Μεγάλη τιμή μου κάνεις αγαπητέ περιηγητή

Στο πέρασμά σου λίγο να κοντοσταθείς

Και πλάι στις πελώριες πέτρες μου να ξεκουραστείς

Άρωμα πορτοκαλιάς προσφέρω χρόνια τώρα δω το πιο καλό

Μπας και των περαστικών ζαλίσω λίγο το μυαλό!

Και από τα πολλά τα όμορφα τα μυστικά που κρύβει η Αργολική η γη

Ίσως κάποιος ίσως κάτι και πάλι «μυριστεί»!

Άργος κάμπος πλούτος…!

Μυκήναϊκός Πολιτισμός Μνηστήρες ώ τι θησαυρός!

Επίδαυρος:Αιώνιος πλούτος καλλιτεχνικός!

Ναύπλιο Μπούρτζι Παλαμήδι: Ενετικό ιστορικό στολίδι!

Παράπονο δεν έχω. Σε σημείο άριστα κυκλοφοριακό!

Λίγα στάδια έξω απ’ το ωραίο Ναύπλιο, βρίσκομαι αιώνες δώ!

Προσφέρω σούπερ θέαμα για θαυμασμό!

Αφού από τη Λυκία για αρχιτέκτονες κύκλωπες έφερα

να χτίσουν το κάστρο αυτό!.

Στο μάτι έτσι μπήκα του Αρκίσιου βασιλιά του Αργους

που δεν με ήθελε στο χωριό!

Και σκέφτηκα πως τέτοιες πέτρες τόνους η μία τριάντα δυό

Ημίονοι εκατό

ποτέ ούτε σε αιώνες χίλιους δυό δεν θα τις κουνούσαν από δώ!

Καμιά φορά για να περάσεις στης ιστορίας το μαγαζί

πρέπει να κουβαλήσεις …πέτρα πολύ!

Για να μην όμως στα πολυλογώ κάστρο άξιο της χώρας κατασκεύασα

κανένας να μην με ενοχλεί

Και μέσα εκεί Ανάκτορο Τύπου Μυκηναϊκό

έχτισα επιβλητικό με θέα τον Αργολικό!

Και ο λαός μου καλά να περνάει

και από τη εύφορη περιοχή τους καλλίτερους καρπούς να τρυγάει!

Σχέσεις ισότιμες με άλλα κάστρα

Μυκήνες Μιδέα Παλιόκαστρο Ασίνη ήθελα νάχω πάντα φιλικές!

Χωράφια και γελάδια

Εμπόροι και μαστόροι

Γυναίκες και παιδιά

Αγρότες και βουκόλοι

Φρουροί και κυνηγοί

Βασιλιάς και Τυρινθινοί

Ειρήνη ασφάλεια και ισχύ

Ηθελαν στην περιοχή

Και καλά καλέ μου Προίτε με τον Ευρυσθέα

τι σχέση έχει η Τίρυνθα και ο Ηρακλής;

Ακου προβληματισμένε μου περιηγητή:

Ο Μυθοπλάστης ο καιρός ίσως μπερδεύεται και αυτός!

Περσέας Ευρυσθέας Ατρέας Αγαμέμνονας

Βασιλιάδες των Μυκηνών μυθικοί!

Την Τίρυνθα είχαν για στέκι κυνήγι γυναίκες …και κρασί!

Ο Ευρυσθέας διάδοχος του Περσέα

Μανία είχε να καθαρίσει από τα’ άγρια ζώα την περιοχή!

Μαζί ίσως και τον αντίζηλο του Ηρακλή!

Εντολή πήρε λοιπόν ο Ηρακλής να φέρει στης Τίρυνθας τα μέρη!

Τον πιο άγριο του Ερύμανθου τον κάπρο!

Του Ποσειδώνα τον άσπρο από την Κρήτη ταύρο!

Και της Άρτεμης το πιο ωραίο αλλά άγριο ελάφι!

Κυνήγι εμπόριο πόλεμος τέχνες πολιτισμός!

Νεολιθική, Πρωτοελλαδική εποχή έξοχη Μυκηναϊκή !

Ακμή παρακμή από το Άργος κρίμα,

ήλθε της Τίρυνθας η καταστροφή!

Τώρα, δακτυλίδια χρυσά και τοιχογραφίες μοναδικές

Σώζονται σε μουσεία αρχαιολογικά εδώ και κει μοναχικές

Για να θυμίζουν στους Ελληνες τις ιστορικές τους ομορφιές!

Και σεις παιδιά όταν καμιά φορά περνάτε από δω «αλά τουριστικά»

Καλό είναι να ξεφυλλίζετε πριν ή μετά την ιστορία λίγο πιο προσεχτικά!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα και Ερέτρια Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2002

Σημ. Οι τρείς πρώτες φωτογραφίες είναι δικές μου

Και οι άλλες είναι από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Ναυπλίου

Χάλκινο Κράνος και Τοιχογραφία

από το Ανάκτορο της Τίρυνθας

και Χάλκινη Πανοπλία από τα Δενδρά Μιδέας

Σοφία Πασσά

ΘΕΙΑ ΣΟΦΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Δέκα του Δεκέμβρη με χιόνια ίσως στα βουνά

Δίπλα σε τζάκι και φωτιά με άρωμα από ελιά ή λεμονιά

Μέσα ίσως σε βοριά που άφριζε τα καταγάλανα νερά

Kαι είπε η Αναστασιά : «Γενηθήτω η Σοφιά»

Πέρναγαν τα χρόνια στη σειρά. Παιδικά ή νεανικά

Κουτσό ή κρυφτό με Ζωή και Βάσω στο στενό μέχρι αργά

Πατέρας, ξενιτιά, μάνα, σπίτι, δουλιά, πόλεμος, φωτιά

Στου Κορδή ελάτε θα περάσετε καλά. Λαγάνα και ελιά

Και έπνιγε το πόνο η Αναστασιά που είχε μέσα στη καρδιά

Και έπλεκε αγάπη και ζύμωνε στοργή και ζεστασιά

Και στόλιζε τις νύφες και οι νύφες έλαμπαν σαν τα φλουριά

Και έραβε αγάπη η Σοφιά και μοίραζε αγάπη σε παιδιά

Δέκα Δεκέμβρη. Δέκα Δεκέμβρη. Τα χρόνια περνούν γοργά

Με το Σταμάτη η ζωή ποτέ δεν σταματά. Γεννά και πάλι γεννά

Μάνος Πάθος Σταματάκος αξίζουν πολλά και Γιώτα από κοντά

Αχ θειούλα και δεύτερη μητερούλα Σήμερα «Χρόνια σου Πολλά»

Αχ Ροδοπούλα και Μελισσιωτοπούλα.Τα τρελαίνεις τα μωρά

Ιάσονας Χρίστος Σπύρος θα σου τραγουδάνε πάντα πολύ γλυκά:

«Να ζήσεις γιαγιούλα Χρόνια Καλά και ας τα βάφεις τα μαλλιά!»

«Πάντα κέφια νάχεις και να μας φτιάχνεις πεντεσπάνια γλυκά»!

Χρίστος Γιάννα και παιδιά

Αθήνα 10/12/02 23:23

Η ΤΑΡΑΜΟΣΑΛΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ

Μέσα σε μπλέντερ ειδικό ωθώ

Καλαμποκέλαιο και λεμόνι απ’ το χωριό

Και ταραμοπολτό

Τα δουλεύω όσο ξέρω γώ

Το σποράκι λιώμα να γίνει το φτωχό

Μέσα στο ψωμί το μουλιαστό

Αχ κρεμμυδάκι μου ψιλοκοφτό

Σαν το δάκρυ μου καυτό

Έμπλεξες με τη θεια μου τη Ροδιά

Και σέκανε Ταραμοσαλάτα ροδαυγειά!.

Χρίστος Ρουμελιώτης

21/03/02 Ευαγγελισμός

Normandie Νορμανδία

Normandie Νορμανδία

Discussion imaginaire

D' un poète et d' un peintre!

- Bonjour mon ami !

J’ ai hâte de revoir la belle Normandie !

Il y a longtemps que je ne l’ ai pas vu !

- Salut mon vieux ! Comment va tu ?

Tu sais, la Normandie reste a travers des siècles jolie !

Et revendique une parcelle de ta vie !

Mais elle est si surprennent ta poésie ! Viens ici !

- Tu raconte mon fils !

A l’ époque n’ existait pas une si belle « broderie » !

Si j’ aurais jamais su... !

- Peu importe mon ami !

Toi t’ a donne libre cours a ta fantaisie sur la Normandie !

Moi je voudrais faire un immense fresque comme celle-ci !

Ou prairies et routes seraient brodées avec ton fil poétique vertu !

Fleuves et vallées seraient marries aux églises pointues !

Arbres et pluie seraient toujours les plus fidèles amis !

Villes et villages garderaient toujours leur aspect romantique !

Terre et mer seraient sœurs siamoises !

Unies pour toujours avec des falaises sauvages !

- O mon ami !

Je suis tellement fascine de la Nouvelle Normandie !

Routes et autoroutes infinies !

Marches et supermarchés typiques !

Boutiques et boulangeries artistiques !

Bistro et pubs très sympathiques !

Églises et châteaux toujours classiques !

Voitures et autres véhicules hyper sophistiques !

Infrastructure très technocratique !

Jeunesse et buralistes très télé communicatifs !

Gens très fête et humoristiques !

- A oui ! a nos jours la Normandie grâce a ses amis

et au Dieux aussi a perdu sa sauvagerie !

Et offre sa palette pour une nouvelle poésie !

Allez y !

Christos Roumeliotis,

Dieppe, 30 Novembre 2002

Γιάννης Σκούφογλου (-12/6/2002)

Γιάννης Σκούφογλου

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΟΥΦΟΓΛΟΥ

Γιάννης Συνδικαλιστής

Γιάννης Δίκαιος κριτής

Γιάννης του Εργατικού

Δικαίου Υπερασπιστής

Γιάννης Διεθνιστής

Γιάννης Δημοκρατιστής

Γιάννης Ανθρωπιστής

Γιάννης Ειρηνιστής

Γιάννης Σκούφογλου Αλτρουιστής

Γιάννη κάτι ήθελες να μου πεις

Γιάννη το άφησες εκκρεμότητα για να το σκεφτείς

Γιάννη το πήρες μαζί

Γιάννη τελευταία δεν σε είχα δει

Είχαμε άραγε ξεχαστεί;

Γιάννη όχι. Η Τούλα ήταν εκεί

Λίγους μήνες μετά την φυγή

Τι να μου πει;

Ο Γιάννης Θέ μου δεν ζει!

Γιάννη συγχώρα με, 

πόναγες πολύ και δεν ήμουν εκεί

Γιάννη μη με παρεξηγείς

Παιδί με πήρες μαθητή

Και μου δίδαξες τι ανθρωπιά εστί

Γιάννη εγώ την ξέχασα.. ποτέ όμως εσύ

Γιάννη ο άνθρωπος μια μέρα χάνεται στη γη

Γιάννη ο Γιάννης ζει

Σε κάθε εκδήλωση αγωνιστική

Σε κάθε εργαζόμενου το πικρό ψωμί

Στου Μανώλη Π. και του Γιάννη Γ., Ε. την αιώνια ζωή

Στου Χρήστου και της Γιάννας

και των παιδιών τους τη ψυχή

Η Τούλα,ο Στέλιος οι σύντροφοί σου

θα σε θυμούνται κάθε στιγμή..

Αθήνα 14 Νοεμβρίου 2002

Χρήστος Ρουμελιώτης

Βλέπε και εδώ 

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=1304392

https://www.rizospastis.gr/story.do?id=1306747

 

 

Μάνα, ποίημα του Ιάσονα για την μάνα του Ιωάννα Χρήστου

ΜΑΝΑ

«Η μάνα μου είναι καλή

που μου μαγειρεύει το φαί

Ενα αυγό τηγανητό

Μαζί με ένα φιλί πολύ …θερμό

Στο φούρνο οι πατάτες

Πρέπει να γεμίσω τις ντομάτες

Από Ερέτρια Χαλκίδα

Μαζί με τη μάνα μου κολιτσίδα

Είναι πολύ γλυκιά πολύ καλή

Αλλά μερικές φορές μου τα χαλάει

Και γίνεται λίγο ή πολύ κακή

Θα σου πώ ένα μυστικό

Που το κρατάω για φυλαχτό!

Η μάνα μου είναι πολύ καλή

Και μου κρατά πάντα τη φωλιά ζεστή»

Ιάσονας Ρουμελιώτης 18/5/2001

Παππούς, ποίημα του Ιάσονα για τον Παπού του το Χρίστο

Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ

«Τον παπού τον αγαπώ

Σαν τον Θεό στον Ουρανό

Σαν αρκούδα δυνατός

Βγάζει μια κραυγή

«Είμαι ο πιό δυνατός»

Το παπού μου τον θεωρώ καλό

Εχει και μια φωλιά

Στο κρεβάτι κοιμάται αγγαλιά

Σφιχτά με τη γιαγιά »

Ιάσονας Ρουμελιώτης 21/5/2001

Πρωτομαγιά, ποίημα του Ιάσονα για την 1η Μάη

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ ΠΟΥ ΘΥΜΑΜΑΙ

«Ετούτη η Πρωτομαγιά

μου ξερίζωσε τ’ αυτιά

Απ’ τις φωνές και τα τραγούδια

Που λένε κάτω στα λουλούδια

Και άμα ακούσεις ένα χαιρετισμό

Θά ναι επειδή γιορτάζει το διπλανό φυτό

Δεν θα πάμε και σχολείο

Είναι σαν να του λέμε αντίο

Ξεσηκώθηκε ο λαός

Και όλοι φωνάζουνε ν’ αυξηθεί ο μισθός!

Πιό λίγες ώρες δουλειά

Να προλάβουμε να πάμε και σινεμά!

Δεν θα δουλέψω εγώ τούτη τη μέρα

Είναι αργία και για μένα

Θα βγω έξω κι εγώ

Να φωνάξω μαζί με το λαό

Κι άμα δεν το πάρουν στα σοβαρά

Στις εκλογές θα τους μαυρίσω φανερά!»

Ιάσονας Ρουμελιώτης 3/5/2001

Victor Hugo

Temps presents! Noel: vision tendre a attendre!

Les peuples soucieux y regardent!

A bientot la nativite…de la Lumiere!

Qui devore le sable et tourne en pelouse le desert!

O Mon Dieu ton epouse la Terre!

Reste fidele et veille bien sur ton Fils dans sa creche!

O Mon Dieu bien distingue nourri mon reve!

Voie si tes germes gerent bien la Paix!

Prosperite et richesse Oui. Non a la guerre et la pauvrete!

Car l´espoir –noyer la rancune- reste dernier!

Quand l´ amour terrestre

S´ appele encore haine dans certains territoires!

Que le destin de nos freres dans la misere

Soit bien bascule cette annee mystere

Que la guerre pour la conquete de l´ or noir

Reste inoperant et pour toujours paranoiaque

Avec le Progres ! Avec la Paix dans tous les pays de l´ humanite !

Faits au detriment des armements dechaines

O Mon Dieu bien distingue! Envoyez cette fois

Vos anges innombrables aux terroristes sans foi

Et bien aux maniaques dirigeants pour les perturbant

Et les nations deliberees dorenavant

Seront tellement dans leur azur heureuses

D´etre couvertes par les vastes ailes de la Paix

La Bible

Le Koran

La Bonte … La Paix

Les religieux de tout le Monde

Ensemble comme troupe des oiseaux en vol

O libre Homme et Femme enchantes

O mes angelots d´ or couronnes

O triomphe de la feerie de Noel

Le chocolat se fond dans Ta bouche sacree!

Le ciel reste exceptionnellement clair ainsi que bleu!

Les faucons …se transfomerent en pigeons!

Les familles se sont reunies!

Les coeurs tronent amoureux sur ses pensees!

Les vitrines sont animees

Les enfants rappelent aux parents

De ne pas trop les enguirlander

La vieille cloche reste bienvenue a tout jamais

Au fond des Cieux Olympiens la Divine Volonte

Au fond des Jeux Olympiques la Deesse Paix

Elles approchent et approchent aux pas fermes

O Pere Noel Universel!

Tu es l´ etincelle

Demain tu seras le LUX paisible planetaire!

Christos Roumeliotis, Athenes,

Dimanche le 10, Novembre 2002 6:35:28 AM

Merci a Victor Hugo qui a… accepte cette annee de sa fete

D´ etre invite sur mon modeste textestupefaction!

Πολυτεχνείο 2002, ποίημα για το Πολυτεχνείο αφιερωμένο στα παιδιά μας Χρήστο και Ιάσονα Ρουμελιώτη-Χρήστου Ιωάννα

«ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΘΑ ΖΕΙ»

Σε γνωρίζω απ’ τον Όμηρο την ηρωική εκείνη εποχή

Απάντηση να δίνεις στον Πάρι πολε-μική για την Υπερ-προσβολή..

Ελένη, Αχιλλέας, Οδυσσέας, Πηνελόπη..

Σε γνωρίζω από την εκδίκηση του σπαθιού Σου τη τρομερή..

Σε γνωρίζω από τη δύναμη που συγκέντρωσες την ψυχική..

Να βρεις στο γυρισμό την εστία σου την πατρική..

Να Τον περιμένεις είκοσι χρόνια με τόση Υπομονή!

Αυτά τα πρόσωπα αυτά τα κόκαλα τα παντοτινά..

Τρέφουν γενιές Ελλήνων με περηφάνια και λεβεντιά..

Είναι των Ελλήνων τα ιερά τα δοξασμένα τα παιδιά..

Σε Μαραθώνα Θερμοπύλες και Σαλαμίνας τα στενά..

Μέγα πίστη και γενναία καρδιά μέχρις εσχάτων στα στερνά..

«Μολών Λαβε» «Ταν ή επί Τας»..

«Δε βολεύονται»» «Λευτεριά ή Θάνατος»..

Ετούτο το τοπίο ζήλεψαν πολλοί, σε Δύση και Ανατολή...

Περήφανη Ειρήνη, του Αριστοφάνη,

η σπηλιά ντρέπεται δεν μπορεί!.

Ρήγα! Μπρός μην την αφήνεις στη σιωπή..

άνοιξέ της ΤΩΡΑ για να βγεί..

1821,1941, 1971, 2001 Το Πολυτεχνείο Ζει!.

Αχολογάνε τα καριοφύλια του Γέρου στου Μωριά στις ρεματιές..

Αγκομαχάει η «Τζούλια» του Μουσολίνι στης Πίνδου τις πλαγιές..

ΟΧΙ στο φασισμό Αντίσταση Ενωμένη. Ολοι μαζί..

«Κάτω η Χούντα» «Ψωμί Παιδεία Ελευθερία»..

«Η Δημοκρατία Ζει»!..

Έσφιξα τα δόντια: Γαύδος Λέρος Μακρόνησος!.

Θεέ μου! Δεν υπάρχει νερό!.

Άνοιξα τα μάτια: Σαντορίνη Οίος Μήλος..

Παναγία μου! Ω τι ομορφιά.Υπάρχει φώς!.

Κρυφό σχολειό. Γερμανοί μπότα κατοχή..

Εμφύλιος διχασμός. Χούντα συνταγματάρχες, φυλακή..

Ελλάς μαρτυρικιά! Λαέ ΟΧΙ στη μοίρα σου καβάλα αφεντικά!

Και ψάλουν τα παιδιά Επί γης Ειρήνη! ΟΧΙ πολεμο! ΟΧΙ τρομοκρατία..

ΟΧΙ σπατάλη! ΟΧΙ πετρελαιοκρατία!.

Και τούτοι οι τρομοκράτες μέσα στα σίδερα..

και κείνοι οι μανιακοί στό χώμα..

Σώπα όπου νάναι θα ξαναγεννηθεί..

ο Λαός, όταν σημάνουν οι καμπάνες..

Γιατί την Ειρήνη, θάναι δική τους δική Του και δική μας..

Αλλα θα ξανασταυρωθεί..

γιατί Θέ μου.. Διαβόλους.. έστειλες στη Γή??

Προσμένουν να ψάλουν και πάλι «Το Πολυτεχνείο για πάντα Ζεί»..

Και η Ειρήνη και η Δημοκρατία να λάμψει πιό πολύ απανταχού στη Γή..

Χρήστος Ρουμελιώτης Αθήνα 10 Νοεμβρίου 2002 11:51:53 μμ

Το αφιερώνω στα παιδιά μου Χρίστο Ιάσονα και Σπύρο

Με την ευκαιρία της 30ης επετείου του Πολυτεχνείου

Χάριν..

Της διατήρησης της εθνικής μνήνης..

και της πίστης μας στις ιερές παρακαταθήκες των προγόνων μας..

Που αγωνίστηκαν να ζούμε σήμερα εμείς ελεύθεροι..

Καθώς επίσης χάριν της εθνικής έπαρσης αλλά και της σύζευξης..

της αρχαιότητας με την σημερινή εποχή..

που παρ’ όλη τη πεζότητάς της πρέπει αλυσιδωτά να μας προκαλεί…

Στη φωτογραφία Ιάσονας και Χρίστος ο νεώτερος..