09 Ιανουαρίου 2002

Πόπη Χρήστου Το καφεδάκι από το Κατσίγρι στη Κυψέλη

Στο σπίτι μου σαν θαρθείς
Καλημέρα με τη καρδιά σου να μου πείς.
Παιδάκι μου τι θα πιείς;
Θες καφέ, θες γλυκό ή ένα ποτό;
Κόπιασε όμως και για φαγητό.
Εχεις λίγο χρόνο να σου πω;
Ρώτησέ με σε παρακαλώ για το ταπεινό μου ιστορικό.

Οι ρίζες μου κρατούνε από χωριό
Τον Αγιο Ανδριανό με του Κατσίγκρ Αγά τον Πύργο το ψηλό
Και των Κυκλώπων στο λόφο το ξεχασμένο Οχυρό
Κι αν πάω λίγο πιο παλιά στα Καρνεζέικα
Οπου τα μάρμαρα του Αυγού είναι ξακουστά παντού καθώς
Τα πάλαι ποτέ χειμαδιά Τσομπαναρέων από την Τριπολιτσά
Απ’ το Περ’θώρι της Eπανω Χραίπας τη πλαγιά.

Κείθεν έρχομαι εγώ και στο Κατσίγκρι
Του Χρήστου το χωριό στο Υπόγειο καπηλειό
(όπως εκείνο του συχωρεμένου του πατέρα μου)
Έμαθα να ψήνω τον καφέ γλυκό.
Και σέρβις καλό, χωρίς κανένα μισεμό!
Προσφορά λόγο καλό, χαμόγελο και γνήσιο χωρατό!

Καρβουνιάρηδες, αγρότες και βοσκοί
Καμάτηδες, ξελογγάδες και ομπρελάδες
Αγανωτές, πεταλωτές και καλατζήδες
Ξυλοκόποι, νταουλιέρηδες και κλαριτζήδες
Χωρικοί, πετράδες, ζωέμποροι και μαραγκοί
Αλογοσούρτες, οδηγοί και καροποιοί
Μπαλωματήδες ράφτες και υφαντουργοί
Περνούσαν από κεί το καφεδάκι τους να πιούνε
Να δροσιστούνε κι ελεύθερα να εκφραστούνε

Ταμπέλα: Χρήστου Χρήστος Καπηλειό
«Ένα κι ένα κάνουν δυό»

Το υπόγειο, το καφεδάκι, της γιαγιάς το μεράκι
Κανείς τίμιος δεν μπορούσε να τα συναγωνιστεί
Ζάχαρη στο δράμι βελούδινο καϊμάκι
Μα πώς τον φτιάχνει επί τέλους το Ποπάκι;

Ο φθόνος, ζήλια, η βροχή, το νερό, φούσκωσαν το ποταμό
Πλημμύρισε το καπηλειό, ξεριζώθηκε το νοικοκυριό.
Το καφεδάκι, το καϊμάκι, το νεράκι, η αγάπη και στο νέο σπιτικό.

Το Ποπάκι με το Μυστικό πώς το καφέ κάνει τόσο γλυκό;
Μακριά απ’ το χωριό με χέρι που τρέμει από συγκίνηση, αλλά σταθερό,
Το καφεδάκι προσφέρει σε φλιτζανάκι παραδοσιακό.
Και με πολύ αγάπη στα εγγονάκια της φανερώνει το μυστικό:
Πως ένα καφεδάκι με μεράκι τσαχπινιά και μαστοριά
Πονοψυχιά και πολύ αγάπη για παιδιά
Βγάζει μάτι στη μαγκιά και κάνει στάχτη τα άϊζο τα εννιακόσια εννιά.

Αθήνα, Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2002
23:09:34 Χρήστος Ρουμελιώτης

TIMOΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

1. Καφές για το χωράφι δραχμές δυό
2. Καφές για το τιμόνι δραχμές δυό
3. Καφές και κρύο νερό δραχμές δυό
4. Καφές μετά το φαγητό δραχμές δυό
5. Καφές δρχ δυό και εξτρά κολατσιό!
6. Καφές και παρηγοριά μετά από παραγγελιά.
7. Καφές και κουτσομπολιό δεν μας ταιριάζει αυτό!
8. Καφές φλιτζάνι και ριζικό ..περάστε αύριο παρακαλώ!
9. Ένα ούζο μονό. Ένα ούζο διπλό σε ποτηράκι δαχτυλωτό.
10. Ένα και ένα κάνουνε δυό με μεζεδάκι και ψωμί ζυμωτό,
11. Βροβιά και τυριά, ρέγκα και γουλί θα τη βρούμε τη τιμή
12. Χωριανοί, πατριώτες, φτωχοί περάστε από το μαγαζί
13. Οδηγοί: Στάση στου Χ.Χρήστου το καπηλειό έχει τα πάντα δώ

Πόπη Χρήστου
1924-26/3/2019

08 Ιανουαρίου 2002

Τέτη Μέγκου

Τέτη Μέγκου

Τέτη Φίλη κι Αδελφή περνά ο καιρός τρέχει η ζωή
Ασπρος άγγελος ασταμάτητα λαλεί: «Η Τέτη ζει»

Τέτη Αγαπητή Εσύ και μετά απέραντη Σιωπή
Φωνή στεντόρεια ηχηρή ξεχώρισες από τη Βουή

Τέτη Τόσο Ικανή Ακράτητη γνήσιο Παιδί
Πως και έτσι αποφάσισες να ραγίσεις το γυαλί;

«Φίλε άκου να σου πω Θυμάσαι το Δείπνο το Μυστικό;
Εγώ Εσύ η Μαρίνα το κολατσιό το Ποτό και το Γλυκό»;

«Δηλητήριο πικρό από καιρό κάποιος στάζει στο ποτήρι αυτό
Το γνωρίζω Γω δεν Τον μπορώ θέλω ν’ αλλάξω τον Κόσμο αυτό»

«Να πάρε αυτόν τον Οβολό και άντε στο καλό Αυτό πιστεύω Γω
Οσο για το Γλυκό Αυτό είναι αντίδοτο στη αδικία να θυμάσαι πολύ σκληρό»

«Αχ Τέτη μου Καλής Θυσίας Κόρη βλοσυρή Ανέμου Πέρασμα δροσερό
Αυτό το μυστικό θα κρατήσω για πάντα στη ζωή μου φυλακτό»

«Η Τέτη ζεί» «Η Τέτη ζεί» «Η Τέτη ζεί ι ι ι ι»!
Φίλε αυτό θα πεί ζωή μη φοβάσε την άκρα του τάφου τη Σιωπή
Ναι έχει Φωνή «Η Τέτη ζεί»

Τέτη Θεά Μνήμη Ζωντανή Καμπάνα που για πάντα θα γλυκο-λαλεί
Πέλαγος Αφρός ακούραστο Κύμα που το γιαλό γλυκο-φιλεί

Ο φίλος ο Χρίστος ο άντρας σου ο Γιάννης ο Νίκος ο ένας και ο άλλος
Ο Τίμος ο γιος κι η Γιάννα στέλνουνε..
Περιστέρια και Κρίνα και Φως Υπόκλιση να κάνουνε στον Άγγελό σου μπρος

Αθήνα, Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2002----00:31:0611:01 μμ
Χρήστος Ρουμελιώτης

07 Ιανουαρίου 2002

Η βραδυπορία του καλού

 Η βραδυπορία του καλού

Το καλό κι αν αργήσει
Την ανθρώπινη ψυχή δεν αφήνει να ραγίσει
Αγάπη νοσταλγία ή αδιαφορία
Μια ζωή σε βλέπω στα γραφεία
Παρίσι Αθήνα ω τι ζολί πορεία
Στης Ανθρωπιάς την Ευρωγραφία
Για το χρηστό με το Χρηστιά
Και των κοινών (ανθρώπων) την προστασία
Εις Νίκην
Αθήνα Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2002
11:24 Ακαδημίας 57 Καφετερία «ΟΠΕΡΑ»

06 Ιανουαρίου 2002

Θανασία Δημήτρη Γιαννούλας

Θανασία Δημήτρη Γιαννούλας

Θανασία απ’ όλες πιο ξεχωριστή
Για τη καθάρια και τη γλυκιά σου τη φωνή
Ειδύλλιο σούταξα και προσευχή
Να μνηστέψω τη ζωή σου την ευγενική
Με λευκό στο στόμα ..φιλί

Σύντροφο να βρω για σένα εκλεκτό
Στην καρδιά σου ταιριαστό
Περνά – περνά η ζωή Συ φρέσκια και σοφή
Τρέχεις – τρέχεις πιο πολύ
Απ’ όλους τους Άντρες Σύ στη γη

Αχ Θανάσω μου Σοφή
Αγέρας πάνω σε άτι πιο ταχύ
Που δεν μένεις ποτέ μοναχή
Γνώση Λόγος συν Μάτι και Μορφή
Οι μνηστήρες είναι περισσοί

Αχ Θανάσω μου Καλή
Δεν σταμάτησες ούτε μια στιγμή
Γλυκιά λαλιά να’χεις για κάθε σου αδελφή
Και τηλεπάθεια σε ψυχή που σ’αγαπάει πολύ
Και σε σκέφτηκε έντονα τη Κυριακή αυτή

Αχ Θανάσω μου Όνομα Ξεχωριστό
Κυπαρίσσι αήψηλο και φουντωτό
Λουλούδι που ξεχνά να ρίξει τον ανθό
Τρέχω – Τρέχω μα δε σε φτάνω
Γονατίζω Μπρος στη Σοφίας σου το Βλαστό

Αθήνα, Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2002
8:11:01 μμ

12 Δεκεμβρίου 2001

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα και φέτος ξανά
Κι η Παναγιά φέρνει το Χριστό μέσα στο Χιονιά

Φαγοπότια κοντά στη λαμπερή φωτιά
Γλυκά και σύκα από Καλαματιανή συκιά.

Ο Αη-Βασίλης έρχεται με δώρα πολλά.
Αχ πολύ δουλειά
και όποιος τον βοηθήσει θα πάρει καλά φλουριά!

Φίλε Ευρω-δώρο μη ξεχάσεις να διαλέξεις και εσύ
Και ο Αη-Βασιλης θα στο φέρει στο πι-και- φι.

Πω! Πώ! φασαρία, γέλια, παιχνίδια και χορός
Σκέτη τρέλα στα σπίτια πανικός!

Παιδιά κάντε και λίγο οικονομία στο γλυκό!
Η μαμά να φιλέψει θέλει και κανένα περαστικό!

Και σαν περάσουνε οι μέρες με το καλό
Παιδιά μήν ξεχάσετε γράμματα αγάπης

Να στείλετε Στο Αη Βασίλη το χιονιστό
Του χρόνου να ξανάρθει πάνω σ΄αρμα ηλεκτρονικό!

Αθήνα 12 Δεκεμβρίου 2001

09 Δεκεμβρίου 2001

Χριστούγεννα ελπίδα

Χριστούγεννα ελπίδα

Χριστούγεννα έρχονται ξανά
Γεμάτα νάναι με χαρά
Και όλου του κόσμου τα παιδιά
Κρυφή λαχτάρα κρύβουν μέσα στην καρδιά
Αη-Βασίληδες δώρα να μοιράζουν φανερά!

Χριστούγεννα έρχονται ξανά
Όλα θάναι χρυσαφιά
Τ’ άστρα έπιασαν δουλειά
Ν’ αχτιδίσουν στης γής σ’όλα τα παχνιά
Το θεογέννητο ζεστασιά νάβρει, μέσ’ στο χιονιά

Χριστούγεννα έρχονται ξανά
Ανθρώποι ξανασμίγουν από παλιά
Παντού σε πόλεις και χωριά
Σαλόνια πλούσια ή φωχικά
Γεμίζουν μ’ αγάπη, γέλια και ..γλυκά

Χριστούγεννα έφθασαν ξανά
Δύο Χρόνια Από τη Χιλιετιρίδα Μόλις πιό μετά
Πύργοι Ανθρώποι και Τζαμιά
Με μιάς όλα «γυαλιά - κορμιά - καρφιά»
Η πειρατεία δεν έμεινε σε παραμύθια και χαρτιά!

Εμπρός λοιπόν εμείς της Γής Νέα Γεννιά
Των τρελών να αχρηστέψουμε τα σχέδια
Τα παρανοϊκά
Σε Ραμάλα Γάζα Τελ Αβίβ, Υόρκη και Αφγανιστάν
Να χτίσουμε ωραίες Ντίζνει Λαντ
Που να μοιράζουν στα παιδιά μποναμάδες και φλουριά!

Χρήστος Ρουμελιώτης Αθήνα 09/12/01

04 Νοεμβρίου 2001

Τέλος σαιζόν 2001

Δουλέψαμε και ζήσαμε σε τούτο δω το μαγαζί
Εδώ και κάποια χρόνια εμείς και άλλοι και όλοι μαζί
Φανταστικές σαλάτες πολύχρωμες και γευστικές
Εμείς οι μπουφετζούδες γεμίζαμε τις γαβάθες ξε-χιλιστές
Φαγητά λαχταριστά και με ουκ ολίγα λιπαρά
Κυρίες, κύριοι, γιαγιάδες, παππούδες και παιδιά
Δεν άφησαν ίχνος σάλτσας πουθενά

 Τέλος σαιζόν 2001

Και τα ινστιτούτα γέμισαν λεφτά!
Πέρασαν πολλές φυλές και Γάλλοι σαν ορδές
Και εξυπηρετούσαμε όλες τις φορές
Όλοι πρόθυμοι και χαμογελαστοί
Ναι Μαντάμ Ουί Μεσιέ
Σερβιτόροι, μπάρμεν και βοηθοί,
Τεχνικοί, εργατικοί και υποδεχτικοί

Καθαρούλες, κηπουροί και παραλιακοί
Ανιματέρ και Διοικητικοί
Εμπρός λοιπόν με αγάπη στο τραπέζι όλοι μαζί
Να φάμε, να πιούμε και να ευχηθούμε
Να μην συγκρουστούμε στο πλανήτη αυτό,
Υγεία, ειρήνη και φιλία να κυβερνά
Γαλάτες πελάτες και αφεντικά νάναι καλά
Και νάρχονται ασταμάτητα κατά δώ
Στην ωραία Εύβοια με την Θερμή Αιδηψό
Και μεις υπόσχεση καταθέτουμε και φυλαχτό
Ο,τι πάντα θα τους αγαπάμε
Και σωστά θα τους εξυπηρετάμε
Όσο εργαζόμαστε στο ξενοδοχείο αυτό!

Χρίστος Ρουμελιώτης
Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2001

17 Οκτωβρίου 2001

Eliza Maggia rouni rouni

Eliza Maggia

Mere louve et trois petits enfants freres Lou-Lou
Maison bien jolie ont decide de faire
Belle region boisee est tout de suite trouvee
Et aussi bons plans pour ecarter le mechant
et malin cochon

Zip-Zip Zoro le kangourou
avec ses trois amis Lou-Lou
Maison rouge des briques ont realise
et ils se sont confortablement instales
Helas! Rouni Rouni l’ ennemi
Cochon qui n’ est pas du tout ami
La Maison avec jalousie
avec une massette l’a detruit
Quelle haine pas humaine
D’ un Cochon tres malin!

Mastoras Castor-ras bricoleur
Et les trois Freres non fumeurs
Avec patience ils ont commence la reconstruction
Mais cochon toujours malin
a fait de nouveau la destruction
Domage! Un compresseur marteau a casse le beton!

Popo Libopo avec ses trois amis Lou-Lou
se mettent en colere!
Pourquoi si haine pour une maison humaine?
Alons! Construisons une Maison de fer
pour contrarier l’ haine!
Helas! la Maison encore en destruction
par une forte explosion!
Encore une violation de droit
d’ habitation et de colaboration!

Maison de fleurs avec imagination et en pleine air!
Les trois Lou – Lou petits loups ont pense a faire
Tres tres belle unique Maison dans le Mond entier!
Jamais vu par un cochon un si belle Abri joli
comme un coeur!

Amis enfin 3 loups et 1cochon d
dans cette belle fabrication
En commun leur facons! Dancions la cohabitation!
Quelle satisfaction!
Oh amies et ennemies du Mond
Freres et Adversaires de la Terre
Dirigeants et terrorists des epires
Arretez la guerre et faites pousser des fleurs
Ou les avions d’ enfer et les boules de frayeur
dispersent le “death” et le terreur !

Adaptation de l’ histoire de Evgenios Trivizas en poeme
Par Christos Roumeliotis 17/10/01 2:01:38 AM Eretrie
Pour ma petite amie Eliza Maggia de Lyon

08 Οκτωβρίου 2001

Clementine Ανδαλουσία

 Clementine Ανδαλουσία

Ανδαλουσιανή σουπίτσα δροσερή
Από την Κλεμαντίν την ευτραφή
Τηγανίζει και κρυώνει το αυγό
Και μουλιάζει τη ψίχα στο νερό
Σκόρδο τομάτα ξύδι και ψωμί
Μέσ’ στο λάδι όλα μαζί
Κανείς δεν ξέρει το μυστικό
Πως καταφέρνει η κυρά το φαγητό
Νάναι κρύο και δροσερό
Τα παγάκια θέλει κεί κοντά
Το αγγούρι και τη πιπεριά
Και λίγη κορίτσα από καλό ψωμί
Και τη σούπα βγάζει στο ..σφυρί!
(Η στου Ψυρή)

Grand Bleu / Για την εγγραφή Χρίστος
Ερέτρια 8/10/2001 7:23:12 πμ

03 Οκτωβρίου 2001

Γιάννα Χρήστου γενέθλια, Ιωάννα Χρήστου

 Γιάννα Χρήστου γενέθλια

Σαν τα γενέθλιά σου ήλθαν πάλι
Τούτη την Πέμπτη την μεγάλη
Μαζί με το δώρο σου αυτό
Δέξου αγαπούλα και 
ένα μεγάλο ευχαριστώ
Γιατί σε τούτη τη ζωή
Τόσα που με δίδαξες εσύ
Δέκα ζωές δεν είναι αρκετές
Να ξοδέψω τις γνώσεις αυτές
Και ακόμα πιο πολύ
Κρατάς ένα θησαυρό 
μέσα στο σπίτι εκεί
Που είναι τα παιδάκια μας 
τα ονειράκια μας
Που μαζί με το μπαμπάκα τους 
σ’αγαπάν πολύ
Αγαπούλα απ’ το μέλι πιο γλυκιά
Κράτα με πιο σφικτά στην αγκαλιά
Και γω πάντα θα σ’ αγαπώ
Όπως το πρώτο εκείνο τον καιρό

3/10/2001 10:07:16 μμ