Ένας φύλακας "αρματωμένος"
με σιδηρά "αγκάθια" σαν δόντια
φρουρεί νυχθημερόν το χωράφι.
Ο σπαρμένος με σιτηρά αγρός
τον ευχαριστεί θερμά για την
φροντίδα και την προστασία..
Το βιός θα παραδοθεί
με ασφάλεια στο αφεντικό.
Ένας γηραιός σοφός πάσσαλος
Με εμφανείς τις ρυτίδες στο πρόσωπο
φορτωμένος με εικόνες, εμπειρίες,
και Ιδρώτα από το περιβάλλον
θέλει να περιγράψει τις ωραίες
στιγμές που έζησε. Η σιωπή τελικά
είναι και η πένα του που σκέφτεται,
θυμάται, γελάει, μιλάει στους επισκέπτες,
που θέλουν να αποκομίσουν
κάτι από τη δόξα της
ομορφιάς της θεάς Δήμητρας.
Οι μαργαρίτες είναι μόνιμοι θαμώνες
του αγρού που κάθε άνοιξη ξεναγούν
τους επισκέπτες.
