Σαν Όνειρο

ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ

(Δάσος Ευελπίδων – 18.4.2026)

---

Έψαχνα να σε βρω
Ήσουν από το πρωί στο μυαλό μου
Ήρθες αργά το βράδυ στο κινητό μου

Ω! Τι χαρά!
Χρειάστηκα πολλά ποτήρια να πιω τη χαρά μου
Προτίμησα να την απολαύσω γουλιά γουλιά στα όνειρά μου…

Και μετά έπεσα να κοιμηθώ
Το μυαλό μου όλη νύχτα βασανιζόταν
Έψαχνε τρόπο να σου μιλήσει

Ρώτησε μια μαργαρίτα του δάσους:
— Μην είδατε την Florence;
— Εννοείς την «μ’ αγαπάς – δεν μ’ αγαπάς;»
— Ναι… την «σ’ αγαπώ autrement!»

Μετά ρώτησε το άνθος ενός ραδικιού:
— Μην είδατε την Florence;
— Ναι, πέρασε από δω το πρωί
Και της χάρισα έναν ανθό 25 φύλλων
Και έσκυψε και μου έδωσε φιλί…

Ένας κορμός πεύκης παρακεί:
— Ζηλεύω…
Μπορώ να συμμετέχω στη συζήτηση;
— Ασφαλώς… αλλά να προσφέρεις κι εσύ κάτι
— Έχω τρυφερά κλαριά και κορμό
Να σκαλίσεις μια καρδιά με βέλος

Ορίστε… πάρε και μια φωτογραφία

…

Το μυαλό πλημμύρισε χαρά
Και αποκοιμήθηκε
Μέχρι την άλλη μέρα το πρωί
Που επέστρεψε από το όνειρο

---

Χρήστος Ρουμελιώτης

---

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ

Προς Florence:

Η Γιάννα και η Μιμή
των χωριών και των αγρών,
οι πιο όμορφες μαργαρίτες,
μου παρήγγειλαν με ένα αστέρι
ότι σε περιμένουν το καλοκαίρι.