Janet: hope you are ok

Ευχαριστώ πολύ γλυκιά μου Τζάνετ

Παρακολουθώ τις δράσεις σου σε διάφορα μέρη του κόσμου και χαίρομαι.

Βρίσκεις ανθρώπους από όλα τα χρώματα να σε αγαπάνε. Είσαι μια υπέρ άνω όλων των φυλών και εθνών προσωπικότητα κατάλληλη να ενώνει ανθρώπους, να διασκεδάζει, να ταξιδεύει χωρίς σύνορα, χρόνο και θάλασσες.

Είναι κάτι το τέλειο και ασύλληπτο πράγμα για πολλούς. Πολλοί σε θαυμάζουν και σε αγαπούν.

Εδώ στην Ελλάδα έχουμε τα προβλήματα μας σαν χώρα.

Πολιτικά έχουν καθ' ομολογία ένα κυβερνών κόμμα με οικονομικά σκάνδαλα, διαφθορά, ελάχιστη δημοκρατία, αλαζονία και ευνοιοκρατία υπέρ του κόμματος που κυβερνά.

Οικονομική ανέχεια και ακρίβεια συνθλίβει τους πολλούς συνταξιούχους και λαϊκές τάξεις.

Εγώ τα καταφέρνω γιατί έχω μια ακόμα για ένα χρόνο ενισχυμένη σύνταξη λόγω του θανάτου της συζύγου μου. Αργότερα θα μειωθεί.

Τα παιδιά μου από 33-35 ετών τρεις γιοι οι δύο είναι δίδυμοι είναι καλά. Ο ένας πήγε μεσημέρι με την γυναίκα του στην Ολλανδία και δουλεύει on on line από εκεί.

Ο μεγαλύτερος γιος μου είναι εδώ Ελλάδα και είναι διευθυντής τομέα marketing σε μια πλατφόρμα e-food.

Εξασκεί πολύ το χόμπυ του kite στις διάφορες θάλασσες Ναύπλιο κλπ.

O Χρήστος junior Chris Roumeliotis είναι το ζωγράφος, έχει το ατελιέ του και παίρνει καλές δουλειές. Κατά καιρούς κάνει και εκθέσεις.

Πότε πότε βρισκόμαστε στο χωριό 150 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Εγώ υποφέρω από τη μέση μου. Έχω stenosis σπονδυλικής στήλης. Έχω μάθει να ζω με αυτό το πρόβλημα που με εμποδίζει όταν περπατώ πάνω από 500 μέτρα. Δεν πονάω όμως. Το χειμώνα είμαι περισσότερο στην Αθήνα.

Αυτά τα νέα μου από την Ελλάδα. Είχαμε 2 μεγάλα θανατηφόρα συμβάντα. Το ένα εδώ σε ένα εργοστάσιο με θύματα 5 γυναίκες και το άλλο στην Ρουμανία με θύματα από τροχαίο 7 φιλάθλους που πήγαιναν στο Παρίσι.

Σε φιλώ με όλη μου τη δύναμη και σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου για μένα και πάλι.

Το κείμενο το έβαλα στο GPT και πήρα μια ασφαλή ελεγχόμενη απόλυτα 100% με τα αγγλικά μου μετάφραση.

Χαίρομαι που μιλάμε γιατί επιβεβαιώνει ότι είμαστε άνθρωποι με ψυχή.

Υπέροχα. Να μια πιο ζεστή, ποιητική και ανθρώπινη εκδοχή στα αγγλικά, κρατώντας την αλήθεια σου αλλά με πιο απαλό ρυθμό και συναίσθημα 🌿

(κατάλληλη για να σταλεί όπως είναι, ως προσωπική επιστολή ή email)

My sweet Janet,

Thank you — truly, from my heart.

I follow your journeys and your actions across the world, and they fill me with joy. Wherever you go, you find people of every color who love you. You are a soul beyond race and nation, someone born to unite people, to bring lightness and joy, to travel freely across borders, time, and seas.

For many, this is something rare and almost unimaginable.

You are admired, and you are loved — deeply.

Here in Greece, life carries its own weight.

Our country struggles — politically wounded by corruption, arrogance, and a fragile democracy; economically strained, with rising prices pressing hard on pensioners and ordinary people.

For now, I manage. For one more year, I receive a strengthened pension following the loss of my wife. Later, it will be reduced — but such is the rhythm of life, teaching us endurance.

My children are well — three sons, aged 33 to 35, two of them twins.

One has moved with his wife to the Netherlands and works online from there, building a new chapter.

My eldest son remains in Greece, working as a marketing director for an e-food platform. He finds freedom on the sea through his passion for kite surfing, in Nafplio and other coastal places.

Christos junior — Chris Roumeliotis — paints.

He has his own studio, receives meaningful work, and from time to time shares his vision through exhibitions. Art keeps his spirit open.

From time to time, we gather in the village, 150 kilometers from Athens.

As for me, my lower back reminds me of its presence — spinal stenosis. I have learned to live with it. I walk slowly, not far, but without pain. In winter, I stay mostly in Athens.

These are my news from Greece. Recently, sorrow touched us twice —

a factory accident here that took the lives of five women, and a tragic road accident in Romania where seven football supporters on their way to Paris were lost.

I send you my love with all my strength.

Thank you, once again, for your care, your interest, and your presence in my life.

I am grateful that we speak — because it reminds me that, above all else, we are human beings with a soul.

With warmth and affection,

Christos Roumeliotis