Ιδιαιτέρως χαρούμενη η Αγάπη (η παπαγαλίνα) για την έξοδο από την κλεισούρα της πόλης.
Γενική ματιά, ανόρεκτη γραφή, ήλιος και βροχή, απο-συντονισμός λόγω πολύμηνης απουσίας, υλικές εκκρεμότητες, γάτες με το βλέμμα ικετευτικό, στόμα ανοιχτό και νιαούρισμα επίμονο για τροφή..
Γενική ματιά, ανόρεκτη γραφή, ήλιος και βροχή, απο-συντονισμός λόγω πολύμηνης απουσίας, υλικές εκκρεμότητες, γάτες με το βλέμμα ικετευτικό, στόμα ανοιχτό και νιαούρισμα επίμονο για τροφή..
Η γειτονιά σε σιωπηλό πένθος. Στο χωριό, αυτό εκφράζεται με διάφορους τρόπους ιδιαίτερα με παρουσία των συγγενών και συγχωριανών στην εξώδειο ακολουθία του/της αποθανούσης/όντος στην εκκλησία του χωριού. Όλα έχουν ένα νόημα. Κανένα μοιρολόι δεν ακούστηκε. Ποιος άραγε θα τιμούσε και με αυτό το τρόπο ένα αγνό, τίμιο και τόσο πονεμένο από τα γεννο-φάσκια του άνθρωπο;
Στο καλό κυρά Κατίνα θα σε θυμόμαστε για όσο ζούμε και για όσο το ίχνος θα υπάρχει σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο. Όσο και παγωμένο σου μέτωπο, όσο και κλειστά σου βλέφαρα, το άγγιγμα σου βάλσαμο!..
Για τη κυρά-Κατίνα
Όσοι αγαθοί και όσοι πιστοί του
χωριού στην εκκλησιά προσέλθετε
να σας πω το στερνό μου αντίο
και το μεγάλο μου ευχαριστώ
για τα καλά που έζησα μαζί σας.
Το ταίρι μου πάω νάβρω ψηλά που
κατοικεί στα σύγνεφα από πάνω
Κιάν κάποτε βρεθούμε φέρτε μου
μου ένα βασιλικό που αμάραντος
Να μένει κ να μοσχοβολεί η ξενιτιά
Ζωντανοί οι νεκροί, πάλι ας γίνουν.
---
ΚΑΙ ΕΙΠΕΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ:
Να την κάνω Αγία
Να πάει στο Παράδεισο
Να την κάνω σύμβολο
Των πονεμένων
Των τιμίων
ΚΑΙ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ κ ΙΕΡΕΙΣ
Να της δώσουμε δημόσιο χώρο
Μνημείο σεμνό εις το χωρίον
Δρόμο σοκάκι ή σταυροδρόμι φέροντα
το όνομα της
Τελετή εκδήλωση
Μνημόνευση εις την εκκλησίαν
---
Σήμερα Κυριακή 11/1/2026
Στο καφενείο του Λάμπρου, περιμένουν ο Βασίλης ο Βασίλης ο Μίμης και ο Ράφτης. Αργότερα ήρθε και ο Αντώνης. Είχε προηγηθεί από την προηγούμενη μέρα Βαγγέλης, Γιάννα, Μιμή κ.ά. όλα όλοι καλά. Ο καιρός καλός με
προβλέψεις ευοίωνες. Τα πορτοκάλια τα καλά στα 20 λεπτά το κιλό καθαρά πώληση μέσω έμπορα. Τα υπόλοιπα για χυμό με καθαρό 10 λεπτά και λιγότερο. Η κουβέντα στη παρέα για επίκαιρα ζητήματα. Ο Χρήστος, απόστρατος εξαιρετικός ράφτης μας πληροφόρησε για τη τέχνη του ραψίματος της παραδοσιακής φουστανέλες ενώ η κυρά Βάσω για τις 400 πιέτες που περιλάμβανε, όσα και τα χρόνια της σκλαβιάς στους Τούρκους. Ήθελε μαστοριά..
Αλλαγή σκηνικού με ένα εξαιρετικό καπουτσίνο και μια μπουγάτσα στο Κοκό. Η ιστορία μου ζήτησε μια φωτογραφία δεν της αρνήθηκα.. Οι στιγμές δεν πληρώνονται.. δεν γνωρίζω να υπάρχει αξιακό αντίκρισμα πέρα από αυτό της εμπειρίας, της γαλήνης, του ουτοπικού ονείρου για κάτι το οποίο είναι τόσο προσωπικό αλλά και κοινό μεταξύ διαφορετικών ανθρώπων!
Η ιστορία ζητά και άλλες φωτογραφίες.. θα δούμε..
***
Όσοι αγαθοί και όσοι πιστοί
Του χωριού εδώ συγκεντρωθείτε
Να σας πω το στερνό μου αντίο
Και το μεγάλο μου ευχαριστώ
Για τα καλά που έζησα μαζί σας.
Το ταίρι μου πάω νάβρω ψηλά που
κατοικεί στα σύγνεφα από πάνω
Κιάν κάποτε βρεθούμε φέρτε μου
μου ένα βασιλικό που αμάραντος
Να μένει κ να μοσχοβολεί η ξενιτιά
Ζωντανοί οι νεκροί πάλι ας γίνουν.
Ο καφές .. και ο Βιβλιοπώλης της Γάζας..
Η πλατεία του Αγίου Αδριανού
ΜΟΙΡΟΛΌΙ ΑΠΟ ΒΙΒΛΊΟ
ΑΓ.ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΣΕ ΚΗΔΕΊΕΣ
Όταν έλθεις..
εν τη βασιλεία σου..
Εις Πύλας παραδείσου ..
Έλθομεν και Είδομεν
Μακαρία η οδός..
..πορεύει σήμερον..
Αιώνια σου η μνήμη..
Αειμακάριστη αδελφή..
---
Στον ουρανό θελ' ανεβώ
Να δω τους πεθαμένους
Δεξιά να κάθονται οι φτωχοί
με τα κεριά αναμμένα
και αριστερά οι πλούσιοι
με τα κεριά σβησμένα
Ποιός πλούσιος επέθανε
και πήρε βιός μαζί του
μόνο τρεις πήχες σάβανο
να ντύσει το κορμί του.
Είχα μια βρύση με νερό
Μια αυλή μαρμαρωμένη
Είχα και ένα ψηλό δεντρί
και ήμουν ακουμπημένη
Τώρα η βρύση στέρεψε
Η αυλή ξεμαρμαρώθη
και το δεντρί που ακούμπαγα
Και αυτό ξεριζώθει.
Ο χάρος έβαλε βουλή
Να φτιάξει περιβόλι
Παίρνει τις νιές για λεμονιές
Τους νιούς για Κυπαρίσσια
Παίρνει και τα μικρά παιδιά
Βασιλικό στη γλάστρα.
Να 'χε ο χάρος δύο παιδιά
Θα του 'παιρνα το ένα
Να κάψω τη καρδούλα του
Όπως έκαψε και μένα.
Ακούσατε να σας ειπώ
Ένα νέο μοιρολόι
Ούτε από χήρα τ' άκουσα
Ούτε από παντρεμένη.
Του χάρου η μάνα το 'λεγε
Τραγούδι στο τραπέζι
Γλεντάτε νέοι τα νιάτα σας
Μανάδες τα παιδιά σας.
Χτυπώ "νεκροί ανοίχτε μου"
Να μπω για να σκουπίσω
Το σπίτι το παντοτινό
Όπου θα κατοικήσω.
Βασίλης Ι. Παπαμιχαλόπουλος
Ένα χωριό γράφει την Ιστορία του
Κατσίγκρι - Άγιος Αδριανός.
Δημοσιευθέν στο fb:
<<Έφυγε από κοντά μας μια ταπεινή οντότητα η κυρά Κατίνα. Θα τη θυμόμαστε για τη πραότητα της τη καλωσύνη της τη καλημέρα της. Ήταν άξια μοδίστρα στα νιάτα της και από τα χέρια της πέρασαν κοπελιές και έμαθαν.. Επίσης ήταν και ράφτρα ενδυμασιών όπως φουστανέλες. Είθε η μνήμη της να μείνει αμάραντη στο χωριό της τον Άγιο Ανδριανό Ναυπλίου.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.>>
Προς όλους και τον κάθε ένα χωριστά:
Καλημέρα. Σας εύχομαι μέσα από
το μύνημα αυτό ατομικά και συλλογικά υγεία και ευημερία για το 2026.
Το κάνω αυτό ως επίδειξη ευγνωμοσύνης και ευχαριστιών που με έχετε φίλο -- και αντιδράτε -- στη πλατφόρμα αυτή που πέρα από τον ελαφρό της χαρακτήρα, μας βοηθά να διατηρούμε μια φιλικότητα και επικοινωνία. Κάτι είναι και αυτό σήμερα γιατί διαλύει τοίχους, χρόνο, αποστάσεις και το ψύχος που επιχειρούν να μας επιβάλουν γνωστές άγνωστες δυνάμεις.
Έτσι διάλεξα την ανάρτηση αυτή
που έχει μια όχι φειδωλή (560) εμφανή και μη εμφανή επισκεψιμότητα. Με copy paste στα μυνήματα σας μεταφέρω το ειλικρινές μου ευχαριστώ. Δεν είναι ανάγκη να απαντήσετε γιατί ήδη το έχετε κάνει.
Η υπογραφή μου είναι το blogspot μου
https://roumeliotisxristos.blogspot.com/?m=1
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου